“Als we iets in een kind willen veranderen, moeten we eerst kijken of het niet iets is dat beter in onszelf kan worden veranderd”
– Carl Jung
“Zoals de fundering een stevige basis is voor het bouwen van een huis. Zo zijn de bouwstenen nodig als basis voor een evenwichtig persoon die vol vertrouwen en met eigen verantwoordelijkheid in alle vrijheid in verbinding staat met zichzelf en de ander.”
– Gwoon Tanja
Als een kind…
Als een kind opgroeit met kritiek,
Leert het vooroordelen.
Als een kind opgroeit met vijandigheid,
Leert het vechten.
Als een kind belachelijk wordt gemaakt,
Leert het verlegen zijn.
Als een kind opgroeit met verdraagzaamheid,
Leert het geduldig zijn.
Als een kind opgroeit met aanmoediging,
Leert het zelfvertrouwen.
Als een kind geprezen wordt,
Leert het waarderen.
Als een kind eerlijk behandeld wordt,
Leert het rechtvaardig zijn.
Als een kind veilig opgroeit,
Leert het ver-trouwen te hebben.
Als een kind goedkeuring krijgt,
Leert het zichzelf aardig te vinden.
Als een kind acceptatie en vriendschap ervaart,
Leert het liefde in de wereld brengen.
– Schrijver onbekend
Je kunt als jongere niet jezelf zijn met je ouders op je schouders
Vrienden kies je zelf en je familie krijg je erbij.
Dit is een bevlogen uitspraak en wordt ook wel vaak uitgesproken.
Een ding is zeker met je familie heb je een bloedband en samen met je ouders en voorouders draag je een hele geschiedenis met je mee.
Ik heb altijd geweten dat de trauma’s die wij met ons meedragen vaak hebben meegekregen uit ons familiesysteem. Als je even in de geschiedenis kijkt dan heeft de oorlog en de kerk een grote invloed gehad op onze voorouders.
Daarnaast is er in West-Friesland een ingesleten mentaliteit van “doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg”, “je moet je kop niet boven het maaiveld uitsteken”,” vooral het achterste van je tong niet laten zien” en “we zijn slecht in het tonen van onze emoties”. Dit zijn ook oude overtuigingen die op je harde schijf zijn gezet.
Als de energie het vraagt…..
Het was vroeger allemaal niet zo simpel. De kerk bepaalde een groot gedeelte van hoe je je gedragen moest. Er was een traditioneel gezin waarin de man, het hoofd van het gezin, voor eten op tafel zorgde. De vrouw zorgde voor het huishouden en de kinderen. Emoties tonen, knuffelen en kwetsbaarheid vierden geen hoogtij. Daarnaast was de oorlog een angstige en zware tijd voor onze voorouders met tekorten en onveiligheid.
Deze gebeurtenissen zijn de basis van de kernovertuigingen die meegenomen zijn door je ouder en voorouder lijn en nu op de harde schijf staan van de jongeren.
En dan nog de verborgen verhalen zoals misbruik, zelfdoding, buitenechtelijk kind, uit huis plaatsing naar klooster, een SS-er in de familie.
De hele pakket heeft een enorme impact op de levens die wij nu leven.
In deze tijd worden we allemaal aangeraakt en getriggerd op collectief niveau. Vaak wordt je getriggerd onder persoonlijke omstandigheden waar de lagen (trauma’s) worden aangesproken.
Het is belangrijk om je trauma aan te kijken en te verwerken anders neemt het je over.
Je kan niet je missie leven als je verbinding met je voorouders is verbroken. Je komt niet in je eigen kracht als je geen verbinding met je voorouders kunt maken als die nog in een veroordeling in de familieboom hangt.
Jongeren worden momenteel ook aangeraakt op onderliggende gebeurtenissen. Dit uit zich in: Angst, Schaamte, Ongemak, Suïcidale gedachten, Gebruik genotmiddelen, Eenzaamheid, Pijn, Schande.
Het is nu de tijd om een nieuwe wereld te creëren zonder de trauma’s die in het verleden zijn ontstaan.
Gwoon Tanja
Als het leven een worsteling is
Daar stond hij, jongeman van 22 jaar, voor de deur en keek mij gelijk recht in mijn ogen aan. Samen met zijn moeder komt hij binnen en ging zitten. En toen hij zat, vroeg ik hem “ben ik goedgekeurd”. Hij keek mij wederom recht in mijn ogen aan en zei “ja”.
Daar zit hij dan samen met zijn moeder en als ik ga zitten vraag ik of ik goedgekeurd ben. Hij verontschuldigt zich bijna dat hij ziet of iemand ok is of niet, maar begrijpt eigenlijk nog niet helemaal hoe hij dat weet. Dan begint hij te vertellen dat hij moe is, dat zijn hoofd overuren draait. Telkens maar weer die gedachten en ik wil lief en aardig gevonden worden door de ander, maar krijg dat niet terug. Hij komt net weer uit een zware periode van 5 dagen. Dan ziet hij het echt niet meer zitten en heeft ook gedachten om uit het leven te stappen. En vandaag zit hij voor mij. Ik zie zijn heldere blauwen ogen die nu een beetje dof en diep in zijn oogkassen zitten. Ook vertelt hij dat hij zich anders voelt. Hij houdt er niet van om naar grote evenementen te gaan waar veel mensen zijn. En zijn vriendengroep is leuk, maar ze hebben niet de diepgang die hij graag wil.
Daarnaast heeft hij op zijn 17de zijn vader verloren door zelfdoding en noemt doodleuk op dat hij nog meer trauma’s heeft. Ik kijk hem met trots aan en vertel hem dat hij niet raar is. Ik herken het en hij wil weten hoe doe jij dat, want hij ziet dat ik hem ook doorzie. Ik leg hem uit dat iedereen een energie of aura om zich heen heeft en ik lees en vooral een soort weten wat er in die energie hangt. Ik zie dat dit een soort geruststelling is voor hem en denkt “ik ben niet alleen”. Verder weet hij alles goed te verwoorden en als ik iets aangeef dan weet hij ook dat dat waarheid is. Ik vertel hem dan ook dat hij volgens mij hoog gevoelig is.
Het is ook best lastig als jongeman om in deze wereld “anders” te zijn en zich hierin staande te houden. Daar komt bij dat hij als oudste zoon in het gezin de eer heeft om het trauma zelfdoding wat in de mannenlijn zit te mogen helen. Voor nu is dat nog een stap te ver, maar ik wil graag een kleine opstelling doen tussen vader en zoon om op een luchtige manier te lucht te klaren. Ik schakel mijn man in en hij komt gelijk naar beneden in de energie van zijn vader. Grappig dan om te zien hoe mannen dan ook zijn. Kort van stof maar wel duidelijk. Je ziet ook dat het een beetje ongemakkelijk is en knuffelen…tja dat hebben mannen niet geleerd. Tijdens dit tafereel ga ik achter hem staan en sla op mijn drum het ritme van de indianen. Het korte gesprek tussen vader en zoon heeft opgeleverd dat vader heeft belooft er voor zijn zoon te zijn. Zijn vader ziet zijn passie voor brommers en geeft dat hij daarmee door mag gaan. En als ik stop met drummen, zie ik een diepe zucht hij ontspant. Ik laat hem even en als hij er aan toe is vertelt hij dat er een opening is in zijn hoofd. Alsof de gedachten kunnen wegvloeien. Hij was zichtbaar onder de indruk en ook vond hij het niet raar dat daar zijn vader in de energie stond (wel ongemakkelijk). Hij vertelde ook dat hij zijn stem weer herkende en ook in de bepaalde houding zijn vader ook zag. Verder begrijpt hij ook heel goed dat zijn vader vanuit de hemel contact met hem kan maken. Ze hebben samen afgesproken dat als hij zijn vader nodig heeft dat hij dan even rustig gaat zitten en dan komt het antwoord vanzelf als een inzicht. Wetende dat dit zijn vader is. Stel de vraag vanuit je hart en je krijgt antwoord.
We hebben nog best lang nagepraat en hij vertelde en passant dat hij altijd achter zichzelf aanloopt. Het is alsof ik er wel ben, maar toch ook weer niet. Dit trigger de mij gelijk op het punt “veiligheid”. En toen vertelde zijn moeder het verhaal over zijn geboorte en voelde dat dit ook een punt van aandacht is. We hebben afgesproken om door te pakken en gaan weer een afspraak maken. Voor nu mag de jongeman alles gaan verwerken en zie dat hij moe is en er klaar mee is. We nemen zonder veel woorden afscheid van elkaar.
Dankbaar Gwoon Tanja